Wisława Szymborska

Rocznica (nie)okrągła

Wiersze Wisławy Szymborskiej przetłumaczone przez Christiana
Kjelstrupa i zebrane w tomie Życie – jedyny sposób, stały się kanwą
przedstawienia, którego premiera odbyła się 1 lutego w Teatrze
Narodowym w Oslo, w rocznicę śmierci poetki.

TEKST: BEATA BRZESKA

 

Sama Szymborska nie lubiła rocznic, w wierszu Możliwości pisała, że woli rocznice nieokrągłe. Michał Rusinek, wieloletni sekretarz noblistki, a obecnie prezes fundacji jej imienia, tak to tłumaczy:
Nie lubiła takiej matematyzacji pamięci. Jeżeli obchodzi się rocznicę, to jest to pretekst do tego, żeby o tym mówić. Ona wolała pamiętać. Myślę, że pamiętała bez pretekstu i my też staramy się pamiętać bez pretekstu.

 

#SZYMBORSKA
Pod hasztagami #szymborska i #wislawaszymborska znajduje się przeszło 20 tysięcy zdjęć poetki. Film, na którym recytuje Nic dwa razy się nie zdarza ma ponad 300 tys. wyświetleń na YouTube, jej wiersze śpiewają gwiazdy polskiej piosenki i deklamują raperzy.
W Bolonii, w 20. rocznicę przyznania Szymborskiej Nobla, odbył się trzydniowy festiwal poświęcony jej twórczości, w tym samym czasie ukazał się również komiks włoskiej autorki Alice Milani Wisława Szymborska. Życie w obrazkach. Elsa Fornero, minister pracy we
włoskim rządzie, pojawiła się na jednym ze spotkań z bransoletką, na której widniał cytat z wiersza Portret kobiecy, o czym rozpisywały się media w całej Europie. W Poznaniu powstał mural z wierszem Chmury, a muzeum w Krakowie, założone i prowadzone przez fundację jej imienia, odwiedzają tłumy. Wiersze poetki przetłumaczono na 42 języki. Można powiedzieć z pełnym przekonaniem, że pamięć o poezji Wisławy Szymborskiej i o niej samej nie potrzebuje pretekstu, a data norweskiej premiery to tylko cudowny zbieg okoliczności.

IBSEN A CEBULA
Christian Kjelstrup, tłumacz wierszy noblistki na język norweski i jeden z inicjatorów przedstawienia, spotkał się z Szymborską na rok przed jej śmiercią. Zafascynowany
jej poezją, długo starał się o rozmowę, co nie było łatwe, z uwagi na niechęć poetki do wszelkich wywiadów. Moja ciekawość prawdopodobnie jest wrodzona. Ale ćwiczę patrzenie na coś bez osądu. Pozwalam, by obiekt był sobą, moją rolą jest tylko refleksja nad nim – powiedziała w rozmowie z Kjelstrupem. Jej wiersze to stawianie pytań, sceptycyzm
i dystans – ciepły i niemal czuły, uważność i humanizm, świat, w którym człowiek nie stoi w centrum, a jest jednym z miliona elementów tworzących rzeczywistość, wszechświat. Wszystko to składa się na uniwersalizm i przystępność wierszy noblistki.

 

Na prosty, choć niełatwy, przekaz. Podczas, gdy cebula dla Ibsena jest przede wszystkim
interesująca jako obraz czegoś ludzkiego, Szymborska pisze o cebuli: Co innego cebula/Ona nie ma wnętrzności/Jest sobą na wskroś cebula/do stopnia cebuliczności – mówi Kjelstrup, przytaczając fragment wiersza Cebula.

 

0.00 średnia ocena / 0 głosów

Podziel się swoją opinią

Please enter your comment!
Please enter your name here

Solve : *
2 − 2 =